avatar

Nightside Glance
Апублікавана у Інтэрв'ю

Яны не сьпяшаюцца, але іх ведаюць і чакаюць — і гэта таго варта. Nightside Glance на некаторы час сышлі ў цень, але вярнуліся. І вярнуліся гучна. Адразу з двума падарункамі для прыхільнікаў — новым альбомам «Gray Haven» і канцэртам-прэзентацыяй. Гэта другі поўнафарматны альбом за больш чым дзесяцігадовую гісторыю гурта. Выхад альбому — ня толькі файная нагода праліць сьвятло на апошнія падзеі ў жыцьцi гурта, але і акінуць позіркам некаторыя факты, якія раней заставаліся за кадрам. Напярэдадні афіцыйнага рэлізу альбому «Gray Haven» на пытаньні BelМetal адказалі ўдзельнікі гурта, якія прайшлі ўвесь шлях Nightside Glance ад першага складу да цяперашняга часу, гітарыст Gozard (Канстанцін Красоўскі) і клавішнік Midgard (Сьвятаслаў Сасiновiч).

Вольга:
Ад Nightside Glance доўгі час не было навінаў. Чым вы жылі ўвесь гэты час? Распавядзiце пра зьмены ў складзе гурта.

Gozard:
Так, мы на самой справе на некаторы час сышлі ў цень. Трэба было ўсё пераасэнсаваць, вырашыць, у якім кірунку рухацца далей. Шмат часу пайшло на падрыхтоўку альбому і яго сюжэт. Шмат часу на эксперыменты зь ім. Таксама ў пэўны момант мы цалкам адмовіліся ад канцэртных выступаў, таму што падрыхтоўка да канцэртаў адымала шмат часу і перашкаджала засяродзiцца на матэрыяле.

Midgard:
Ня так даўно мы зьмянілі гітарыста і бас-гітарыста. Пасьля праслухоўваньня кандыдатаў месца бас-гітарыста заняў Яўген Lokys Макейчык (ex. Blessing Omen), гітарыстам стаў Яўген Sick Parasite Шыхель (ex ID: Vision).

Вольга:
Якая канцэпцыя новага альбому? Чым «Gray Haven» адрозьніваецца ад папярэдніх прац?

Midgard:
«Gray Haven» — цалкам канцэптуальная праца. Спачатку намі быў напісаны сюжэт, накшталт сцэнару да фільма, а потым мы паставілі задачу музыкай перадаць усе перажываньні і думкі галоўнага героя. Кожная песьня на альбоме мае свой уласны характар — пачынаючы ад агрэсіўнага і заканчваючы поўнай дэпрэсіяй. Гэта як цэлы твор, які складаецца з асобных частак.

Gozard:
Альбом дужа адрозьніваецца ад папярэдніх, пачынаючы са структуры і заканчваючы гукам. Але галоўнае адрозьненьне ў тым, што мы ні аднаму рэлізу не надавалі столькі часу і ўвагі. Ідэя канцэптуальнага альбому лунала ў гурце даўно, але ўсё не даходзілі рукі заняцца яе рэалізацыяй. Былі прадуманыя асноўныя ідэі, якія мы хацелі данесьці да слухача. Потым абалонка — псіхіятрычная лякарня «Gray Haven» і яе кіраўнік — доктар, які і стаў галоўным героем гэтай гісторыі. А потым мноства частак, правак, дапрацовак. Мы вельмі шмат часу праводзілі ў спрэчках і развагах, аж да самых апошніх дзён у студыі.

Вольга:
Распавядзі падрабязьней пра сюжэт альбому. Кім зьяўляецца галоўны герой? Якія дэманы яго катуюць?

Midgard:
Галоўны герой — псіхіятр, непахісны скептык. Аднойчы ён трапляе ў катастрофу і апынаецца ў іншым вымярэньні — сьвеце, які цалкам перакрэсьлівае ўсе яго ўяўленьні аб псіхіятрыі, жыцьцi і сьветабудове. На працягу ўсяго альбому наш герой спрабуе знайсьці адказы і зразумець, ці зьяўляецца тое, што адбываецца, рэальнасьцю. І, калі дабраўся да ісьціны, аказваецца ў палаце сваёй лякарні, але не як лекар, а як пацыент.

Вольга:
Як праходзіў запіс альбому ў польскай студыі «Monroe Sound Studio»?

Midgard:
Мы прыехалі з цалкам гатовым матэрыялам, аднак, як у любым творчым працэсе, нас увесь час наведвалі новыя ідэі, як зрабіць асобныя моманты больш выразнымі. Таму можна сказаць, што праца над альбомам працягвалася нават у студыі ў працэсе запісу.

Gozard:
Студыйнай працай мы засталіся вельмі задаволеныя! Гэта і выдатны гукарэжысёр, зь якім было адно задавальненьне працаваць. І бясцэнны досьвед, які мы набылі. Таксама хацелася адзначыць, што вельмі важную ролю займае правільная распланоўка студыйнага часу. Працуючы над папярэднімі рэлізамі, мы, як правіла, запісваліся па частках. Даводзілася ехаць у студыю стомленымi пасьля працы ці на выходных. Гэта, на мой погляд, месцамі негатыўна адбіваецца на запісы. Таму мы загадзя паклапаціліся аб тым, каб зьняць студыю на месяц. Мы ў ёй жылі, з раніцы да вечару запісваліся, працавалі над сюжэтам. Такім чынам, мы змаглі бяз сьпешкі наладзiць гучаньне кожнага інструмента, удзяліць шмат часу аранжыроўкам, што, безумоўна, адлюстравалася на агульнай атмасферы альбому.

Вольга:
Калі прыхільнікі змогуць узяць у рукі «Gray Haven»?

Midgard:
У першую чаргу альбом зьявіцца ў сеціве для азнаямленьня. А мы адначасова вядзем перамовы з рознымі лэйбламі ў розных краінах для дыстрыбуцыі альбому. Так што, я думаю, у самым хуткім часе кожны жадаючы зможа набыць альбом на фізічным носьбіце.

Вольга:
На вашай старонцы ў сацсетцы зьявілася аматарскае відэа, зьнятае ў закінутым санаторыі ля Рудні. Ці плануецца афіцыйны відэакліп на якую-небудзь зь песень альбому?

Gozard:
Так, ёсьць пэўныя планы, але мне б цяпер не хацелася раскрываць усе карты.

Midgard:
Сам ролік, які трапіў у сецiва, першапачаткова не задумваўся наогул. Падчас фотасесіі адзін з нашых сяброў проста здымаў усё, што адбываецца, на камеру мабільнага тэлефона, а потым дома змантаваў «home made video». І мы вырашылі, нягледзячы на нізкую якасьць карцінкі, выкласьці відэа ў соцсеть.

Вольга:
Вы пазіцыянуеце свой стыль музыкі, як sympho/modern/black metal. Як вы думаеце, што ў абраным стылі яшчэ ня сказана? Ці засталіся ў рэзерве нявыкарыстаныя раней музычныя хады? І як вы прыйшлі менавіта да гэтага стылю? Распавядзiце пра музычныя уплывы.

Midgard:
Ва ўсіх музычных стылях яшчэ нічога да канца ня сказана. Любая музыка — гэта бясконцы творчы працэс пошуку і эксперыментаў. Такім шляхам да нашага сёньняшняга гучаньня прыйшлі і Nightside Glance. Мы праслухалі не адзін дзясятак бібліятэк гукаў, адпаведных нам па гучаньню, мы мянялі і выкідалі сотні партый і рыфаў, пакуль кожны з удзельнікаў калектыва не казаў — яно! Альбом ствараўся вельмі доўга з-за крапатлівай працы над кожнай секундай гучаньня ўсяго матэрыялу. І вынікам мы вельмі, вельмі задаволеныя.

Gozard:
Стыль — гэта ўсяго толькі ўмоўнасьць. Можам пакінуць sympho/modern/black metal, можам заўтра прыдумаць больш модную/нямодную назву. Гэта ня мае абсалютна ніякага значэньня. Галоўнае — гэта музыка. І калі мы яе складаем, мы ня ставім задачу ўвайсьцi ў рамкі нейкага пэўнага стылю.

Вольга:
Зараз ўсё папулярней становіцца запрашаць iншых музыкаў для сумеснай працы. Ці быў такі досьвед супрацоўніцтва? Можа, плануеце ў будучыні?

Gozard:
Фуф… Запрашалі. Годзе ў 2005-2006 мы далі пару канцэртаў са Зьміцерам Зубавым з Posthumous Blasphemer. Больш ня ўзгадваю. Наконт супрацоўніцтва — у будучыні гэта магчыма, але на сёньняшні дзень канкрэтных планаў няма.

Вольга:
Які складальнік дзейнасьці музычнага гурта для вас найбольш прыемны: стварэньне новага матэрыялу, запіс у студыі ці жывыя канцэрты?

Gozard:
Шчыра кажучы, я не магу вылучыць больш пераважную для сябе дзейнасьць. Яны ўсе па-свойму мне падабаюцца. Садзішся за напісаньне новага матэрыялу. Калі праца падыходзіць да канца, хочацца хутчэй прыступіць да рэалізацыі ў студыі. Калі матэрыял запісаны, не трываецца прыступіць да канцэртнай дзейнасьці. Замкнёнае кола.

Вольга:
Маленькія ўтульныя клубы або оўпэн-эйры зь вялікай сцэнай?

Gozard:
Для мяне важней усё ж не фармат, а публіка. Бывае невялікі канцэрт на 200-300 чалавек, але яны проста разрываюць клуб. Падтрымка неймаверная! А можа быць вялікі фестываль і мёртвая публіка або яе адсутнасьць.

Вольга:
Як гэта, прайсьці шлях ад гурта, які выступае першым на Memento Mori Fest у Моладзевым тэатры эстрады, да сольнага канцэрту? Што адчуваеце?

Gozard:
У першую чаргу гэта, вядома ж, досьвед. Станаўленьне нас, як музыкаў. Шмат спробаў і памылак. Зьмена мноства складаў. Зьмены ў іміджы, музыцы. Пастаянная праца над сабой. Бесперапынны пошук свайго ўнікальнага гучаньня. Калі параўноўваць канцэрты — мяняецца падыход. Больш увагі надаецца дэталям, пастаноўцы, шоў. Першыя канцэрты — хваляваньне, страх больш перад сцэнай і публікай. Цяпер перад сэтамі хваляваньне з-за пастановачных нюансаў. Пракручваеш у галаве, цi не прапусьціў што-небудзь, ці ўсё на сваіх месцах і гэтак далей.

Вольга:
Многія ў дзяцінстве мараць аб тым, кім стануць, калі вырастуць. Аб чым марылі будучыя Nightside Glance?

Gozard:
Ну не касманаўтам дакладна! Банальна, але… калі казаць пра дзяцінства, то стаць рок-музыкам. Мяне вабіла да музыкі, таму ў 14 год узяў у рукі першую гітару і пачаў працаваць у гэтым накірунку. Жыцьцё цячэ, прыярытэты мяняюцца, зьяўляюцца новыя захапленьні, інтарэсы. Але з моманту, як мы стварылі Nightside Glance, гурт заняў нейкую сваю трывалую нішу ў маёй душы і гэта застаецца нязьменным.

Midgard:
Я марыў у дзяцінстве стаць лекарам. Пра тое, што стану музыкам, нават ня думаў. Прызнаюся: я ў дзяцінстве жудасна ненавідзеў музычную школу. Я нават сказаў сабе пасьля яе заканчэньня, што ніколі ня сяду за інструмент. Аднак знаёмства з Косьцем і пачатак працы ў гурце зьмяніла мяне. І лекарам я, дарэчы, таксама ня стаў.

Вольга:
Падзяліцеся планамі на будучыню.

Gozard:
Планаў мноства! Зараз, выбраўшы курс і запоўніўшы прабелы ў складзе, мы поўныя энтузіязму, сілаў і жаданьня тварыць.

Midgard:
Спрабаваць вылучацца на эўрапейскі рынак музыкі. Думаю, у нас гэта атрымаецца. І ня ў якім разе нельга спыняцца на дасягнутым!

Вольга:
Дзякую за інтэрв'ю. І напрыканцы некалькі словаў чытачам BelMetal?

Gozard:
Дзякуй табе і вашаму парталу за цікавае інтэрв'ю! Хачу пажадаць чытачам заставацца сабой у любой сітуацыі, не апускаць рукі і займацца тым, да чаго на самой справе ляжыць душа. Праяўляць больш падтрымкі беларускім камандам. Хадзіце на канцэрты, падтрымлівайце гурты і ўсе разам мы выведзем нашу сцэну на сусьветны ўзровень, я ў гэтым ніколькі не сумняваюся! Ну і, вядома ж, чытайце BelMetal!
Midgard:
Далучуся да Косьці і толькі дадам цытату Сэма Юінга: «Няма нічога больш няёмкага, чым бачыць, як хтосьцi робіць тое, што ты лічыў немагчымым!»


Тэкст: Вольга Вячэрская

0 каментароў

Каб пакінуць каментар